Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

FREEDOM CALL-MASTER OF LIGHT (Album Review)

Οι Freedom Call, οι οποίοι κοντεύουν τα 20 χρόνια στην power σκηνή της Γηραιάς Ηπείρου, έχοντας πολλά σκαμπανεβάσματα με τα μέλη όλον αυτόν τον καιρό, κυκλοφορούν έπειτα από δύο χρόνια σταθεροποίησης και κυκλοφορίας του μαγικού "Beyond", το όγδοο τους album, "Μaster Of Light".

Το δυναμικό εναρκτήριο "Metal Is For Everyone" με τα αφηγηματικά επικά φωνητικά, θυμίζουν από το intro κιόλας, κάτι μεταξύ Gamma Ray και Sabaton, με πολλά folk περάσματα στα πλήκτρα και διάφορες επικές κορυφώσεις.
To "Ηammer Of The Gods", που είναι ήδη γνωστό, πέραν της θύμισης μου στους αγαπημένους μου Firewind, έχει τις ματζόρε στιγμές κάθε γερμανικής power μπάντας που σέβεται τον εαυτό της, με τις επικές, μαγευτικές στιγμές να απογειώνουν τη σύνθεση και σε πολλά σημεία να θυμίζουν κάτι από το παρελθόν.

Στο ίδιο, κλασικό power μήκος κύματος συνεχίζουν και τα "Α World Beyond", με τις πολεμικές του τυμπανοκρουσίες, το "Kings Rise And Fall", το "Hail The Legend" και το προσωπικό μου αγαπημένο, που μοιάζει να βγήκε από τα 80s, "Riders In The Sky".

To ομότιτλο "Μasters Of Light", ξεκινάει με μια απαλή folk εισαγωγή, σαν το Nightfall των Blind Guradian, ενώ ήδη από το πρώτο λεπτό, γκαζώνει δημιουργώντας μια πεντάλεπτη διαμονή σε έναν κόσμο της φαντασίας. Η εισαγωγή, του "Cradle Of Lights", επίσης απαλή και αργή, θυμίζει μεσαιωνικό τροβαδούρο να απαγγέλει και η φωνή του να μας ταξιδεύει σαν μια δυναμική αλλά smoothy μπαλάντα.
Τέλος, όσοι θεωρούν τους Freedom Call, μια "happy metal" μπάντα δικαιώνονται με τα "Rock The Nation" και "High Up".

To "Μaster Of Light" το θεωρώ προσωπικά, έναν από τους καλύτερους power metal δίσκους της χρονιάς, κυρίως σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, και οι Γερμανοί, έχοντας παρελθόν σε μεγάλες μπάντες του είδους ξέρουν πως μπορούν να συνδυάσουν τον μοντέρνο ήχο, με τις all time classic πινελιές. Κάτι που θεωρώ ότι είναι και το μεγάλο ατού στο album.

(8,5/10)

Γιάννης Χαρτζανιώτης


Δεν υπάρχουν σχόλια: