Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018

THE ORDER OF APOLLYON-MORIAH (Album Review)

 Με πλήρη αγάπη στο σκότος και τον πνευματισμό,μέλη των Temple of Baal, Aosoth και Decline Of The I, κυκλοφόρησαν μέσω των The Order Of Apollyon, το τρίτο πόνημα που φέρει τον τίτλο "Moriah". Με τον ιθύνων νου BSTνα είναι γεμάτος από έμπνευση και έχοντας κλειστεί στον εαυτό του εδώ και τρία χρόνια, επιστρέφει σαν δαίμονα, ορμώμενος στην καταστροφή.

Αποτέλεσμα εικόνας για order of apollyon moriah


Οι εισαγωγικές για το άλμπουμ ακουστικές κιθάρες στο εναρκτήριο "The Lies Of Moriah" δίνουν ατμόσφαιρα στο γενικό ύφος της μπάντας, το οποίο όπως και φαίνεται στο υπόλοιπο κομμάτι, έχει έναν χαοτικό και σκληρό, μαύρο χαρακτήρα.

Έχοντας ήδη μαγέψει το μυαλό μας με τα ερεβώδη στοιχεία, το blackened death metal ύφος κορυφώνεται στο "Rites Of The Immolator" με τα τύμπανα να πρωταγωνιστούν, ενώ οι πολυποίκοιλοι και τεχνικοί του ήχοι θυμίζουν Behemoth.
To επιθετικό και αγριεμένο ύφος τους συνεχίζει και στο "Grey Father" αν και τα πράγματα εδώ γίνονται πιο ωμά και σχετικά μονολιθικά με τα mid tempos του κομματιού, αν και με τον ερχομό του "The Cradle", μέσα σε όλο το ακραίο metal στυλ, οι ήχοι που το συνοδεύουν γίνονται πιο απόκοσμοι και τελετουργικοί, ενώ υπάρχουν και περισσότερες κλασικές black metal πινελιές στα riffs.

Mε το "The Original Cries of Jerusalem", οι ήχοι γίνονται πιο εσωστρεφείς όπως στην αρχή, ενώ οι ρυθμοί που διακόπτονται δημιουργούν ανατριχίλες με κολασμένα ξεσπάσματα να τα διαδέχονται. Το "Trident Of Flesh" που λαμβάνει τη σκυτάλη, θυμίζει με τους ατμοσφαιρικούς και τραχείς ήχους του λίγο από το μυστήριο ύφος των Infaustus και  της έταιρης μπάντας των μελών, Temple of Baal, ενώ το "Soldat" παίρνει μια soundtrack-ική και πένθιμη μορφή μέσα σε όλο το σκοτεινό ύφος του δίσκου.
Τέλος, το "Moriah" μας αφήνει με μια επική, αμιγώς μαυρομεταλική σύνθεση που ακούει στο όνομα "A Monument", κάνοντας το σύνολο όλου του δίσκου ακόμα πιο πολυμορφικό και κατραμιασμένο.


Το νέο πόνημα των The Order Of Apollyon, αποτελεί ένα μαύρο διαμάντι για το underground καθώς στο μουσικό διάβα του "Moriah", συναντάμε στιγμές που προκαλούν ρίγος, φόβο, δέος και παράνοια. Μέσα από αυτές τις μαύρες συνθέσεις που το φως και η μελωδία δεν έχουν χώρο, οι Γάλλοι αποδεικνύουν ότι κυκλοφόρησαν το πιο ώριμο άλμπουμ τους.

(9/10)

Γιάννης Χαρτζανιώτης

Δεν υπάρχουν σχόλια: